το μοναστήρι νάναι καλά...

Πήγαινε κάτω

το μοναστήρι νάναι καλά...

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Παρ 12 Ιουν 2009, 3:53 am

τούτη η φράση μου έμεινε από εκείνο το τηλέφωνο του Λάμπρου Λιάβα, κάπου Χριστούγεννα 1998, όταν μου πρότεινε να αναλάβω τα σεμινάρια ηπειρώτικου πολυφωνικού τραγουδιού στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΪΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ. μια πρόταση άκρως τιμητική αλλά και καθοριστική στο μεγάλο ταξίδι των φωνών μιας και το Μουσείο αποτέλεσε την πιο όμορφη, αέναη επιστροφή σε αυτό το ταξίδι.

δέκα χρόνια έκλεισα πριν λίγους μήνες στο Μουσείο. δέκα χρόνια σεμινάρια, τραγούδια, νέοι μαθητές, καινούργιοι συνταξιδιώτες. τα πρόσωπα εναλλάσσονται με τα χρόνια, κάποιοι επιμένουν λιγάκι παραπάνω, κάποιοι συνταξιδεύουν σταθερά μαζί μας. στο μεταξύ, όλα αυτά τα χρόνια, η φράση του λαού μας που τότε μνημόνευσε ο Λάμπρος έρχεται ξανά και ξανά μπροστά μας, επιβεβαιώνοντας την αξία της και την τόσο εύστοχη χρήση της. κι εδώ στο πολυφωνικό φόρουμ, μετά τη συναυλία στην Πέτρα, θα μοιραστούμε κάποιες σκέψεις με αφορμή αυτή τη λαϊκή ρήση σε σχέση με το πολυφωνικό τραγούδι. προτιμήσαμε τη ρήση αυτή σαν τίτλο σε ένα topic που θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί και ως "ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ" - είπαμε όμως να δώσουμε τίτλο με πιο θετικό περιεχόμενο και να αφήσουμε τη μετάλλαξη για τους μεταλλαγμένους.

από Δευτέρα, τα λέμε ... bounce

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: το μοναστήρι νάναι καλά...

Δημοσίευση από ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Την / Το Σαβ 13 Ιουν 2009, 3:40 am

"το μοναστήρι νάναι καλά"...
άμα όμως το μοναστήρι δεν είναι πια και τόσο καλά τι γίνεται;
το ίδιο βράδυ, όπως και πέρυσι τέτοια νύχτα, οι ίδιες έγνοιες. πιο έντονα φέτος.
όχι για την καθαυτή επιτυχία της συναυλίας
όχι για το αύριο που έγινε κιόλας σήμερα
αλλά για το άλλο αύριο, το μέλλον του πολυφωνικού τραγουδιού-όσο βαρύ κι αν ακούγεται ένα τέτοιο ερώτημα

όταν ξεκινούσαμε το ταξίδι, πριν από 12-13 χρόνια, στις κουβέντες μας επέστρεφε η διαπίστωση για την είσοδο της ηπειρώτικης πολυφωνίας στο μεταίχμιο της επιβίωσής της. λέγαμε τότε ότι για δέκα χρόνια ακόμη μπορούσαμε να είμαστε αισιόδοξοι για την ύπαρξη του πολυφωνικού τραγουδιού ως συλλογικής έκφρασης.

τα δέκα χρόνια στο μεταξύ πέρασαν. μαζί τους περάσαν πολλά, πέρασαν πολλοί και περασαμε πολλά στο χώρο του πολυφωνικού τραγουδιού.
σήμερα το μεταίχμιο είναι σε ενεστώτα χρόνο, ενεστώτα της ελάχιστης διάρκειας. σαν χνώτο σε τζάμι! πόσο ακόμη; και πως; κυρίως πως...

οι αυθεντικοί ερμηνευτές ένας ένας φεύγουν ή σωπαίνουν με τα χρόνια. που είναι ο κύριος Σωκράτης; που είναι ο Μενέλαος Ζώτος; που είναι ο Γιώργος Ίσσος; που είναι ο Τάκης από τα Κτίσματα; που είναι ο Αντρέας Καράτζος; ποιος και που θα χαρεί ξανά το τραγούδι της κυρά Φρόσως; ή του Γιώργου Ντότη; πόσο ακόμη;

αποχαιρειτήσαμε τον παλιό όμιλο των Κτισμάτων, του Παρακάλαμου. οι γυναίκες της Άνω Δερόπολης ταξιδεύουν απόψε μάλλον για τελευταία φορά για εμφάνιση στην Αθήνα. το ίδιο κι η θρυλική κυρά Όλγα από τον Παρακάλαμο. τα χρόνια τους πολλά βαραίνουν τα βήματά τους. για πόσο ακόμη;

απόψε στην Πέτρα το μονάκριβο συναντά το ανεπανάληπτο στην κυριολεξία του.
κι η ρήση του λαού μας το μεγάλο ερωτηματικό του καιρού μας
το μοναστήρι είναι καλά;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αριθμός μηνυμάτων : 406
Registration date : 07/12/2007

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης